Eland

Er was een grote storing gisteravond bij waarbenjij.nu. vandaar het reisverslag van gisteren nu "pas".

Vandaag was weer zo'n dag, zo'n dag met een gouden randje waarvan het maar goed is dat je alles opschrijft omdat het teveel is om te onthouden.

We slapen heerlijk, ondanks dat het om 2.30 uur alweer licht is. Niemand heeft er last van. Rond 06.00 uurwordt ik door de kraanvogels in het veld wakker. Die roep is heel kenmerkend, je herkent hem uit duizenden, maar waarom zo vroeg.... Ik draai me om en slaap verder. Rond 08.00 uur staan we op, de zon schijnt, het licht is prachtig en het is niet koud. Dat was het vannacht wel, maar dáár hebben we in de daktent weinig last van: we staan niet op de grond én hebben super lekkere outdoor dekens en slaapzakken. Onze buurman uit Hamar heeft het wel heel koud gehad - die had alleen zijn zomerslaapzak bij zich.

Koffie, thee, broodjes, afwasje, opruimen. Even voor 10.00 uur rijden we de camping af. Op naar het Hoge Noorden: we zien wel hoe ver we komen vandaag. Als we de E6 weer opdraaien na ongeveer een kwartier rijden - het is heerlijk rustig op de weg - gebeurd na 5 minuten, ter hoogte van Haran,iets wat we niet hebben durven dromen ooit nog mee te maken: vlak voor onze auto springt soepeltjes een enorme eland over de vangrail, steekt de weg over en verdwijnt even snel als hij er was zó in de bosjes om ook echt direct te verdwijnen. Wat een enorm beest! Op het moment dat hij de vangrail over komt wil mijn brein even niet snappen wat ik zie en ik roep alleen maar "een eland!!! Feline een eland!" Ook Farid weet niet hoe die het heeft. Alle drie roepen we door elkaar heen dat we dit nooit hadden durven dromen, hoe groot!, wauw!, enzovoort. Een half uur lang lachen we erom en praten we erover. Dan zakt de eland hype weer af. Ondertussen tuffen we met een lekker gangetje van 80 km/uur door. De zon schijnt, het is 22°, de uitzichten geweldig. We verbazen ons er over dat we steeds het gevoel hebben hier nog nooit geweest te zijn, terwijl dit toch de 3de keer is dat we deze weg rijden. Waarschijnlijk komt het doordat het nu schitterend weer is - zon doet een hoop - én er zitten veel nieuwe stukken in de E6. Het maakt de route naar het hoge Noorden korter, de weg is veel breeder en overzichtelijker en je mag er wel 90!!! Eén nadeel: er wordt zo'n beetje overal nu tol geheven. En dat was voorheen ook wel anders.

Rond 11.25 uur rijden we de provincie Nord Norge binnen - altijd weer een bijzonder moment om onder de poort waarop met koeienletters Nord Norge staat door te rijden.

Het landschap veranderd gestaag. Steeds minder loofbomen, alleen nog maar berken en steeds meer naaldbomen. Wat ook opvallend is: we hebben nog nooit zoveel sneeuw op de bergtoppen zien liggen in de zomer! Best raar wanneer je je realiseert dat het hier werkelijk weken veel te warm is geweest.

Om 13.30 uur duiken we in Mo i Rana nog even de XXL in - die ligt daar echt strak aan de E6. Ook hier geen gasflesjes, maar wel de Thermacell!!! De gaspatronen zijn uitverkocht, maar er zit er al een in het apparaat. Ik vind het helemaal goed. Die is binnen. Ben benieuwd of we nu eindelijk mug/knutloos buiten kunnen zitten.

Vanaf Mo i Rana naar de Artic Circle is het een kleine uurtje rijden. Zo gezegd, zo gedaan. Even voor 14.45 uur rijden we, voor de 4de keer hier en voor de 7de keer de poolcirkel over. Het is er verrassend rustig. Ook hier: het zonnetje schijnt en het is 20°.

We gaan eerst op zoek naar ons eigen FvR monumentje. Feline loopt er wederom in 1x heen. Hij ligt er nog! Alle stenenmannetjes zijn weggehaald, maar de namen van stenen zijn blijven liggen. Heel illegaal schrijven we met zwarte autolak (we hebben niets anders bij ons) de jaartallen waarop we hier zijn geweest op 3 stenen: '22, '23 en '25 in ins eigen monumentje

Even lekker wandelen, de souvenirshop in en dan naar het restaurant: we hebben onszelf een hamburger menu beloofd. Heerlijk! Ondertussen schrijft Feline naar al haar vriendinnen kaarten en ik een kaart aan Jaylee. Ze gaan ook op the Artic Circle op de brievenbus.

Tegen 16.00 uur hebben we het wel weer gezien en we besluiten naar de vertrouwde Rognan Campingfjord 65 km verderop te gaan.

We vinden een plek direct aan de fjord met fabelachtig uitzicht. Nadat alles opgebouwd is nemen Farid en ik ons laatste glaasje wijn, dan is de voorraad van 11 flessen wijn op. Lekker pootje baden in zee - het is vloed en bijna hoog water.

Rond 19.00 uur lopen Farid en ik even naar de haven en de supermarkt. Wat lekkere hapjes halen, beetje bier. We zijn net op tijd!! Alcoholhoudende drank mag maar tot 20.00 uur verkocht worden...en het is 19.55 uur!

We lopen rustig terug. De avond is heerlijk. Het is niet koud, de zon schijnt en de avondlucht wordt met het uur mooier en rooder. Een geweldige kleur voorstelling!

Inmiddels is het 00.45 uur en nog steeds licht. Het gaat waarschijnlijk ook niet donkerder worden. Om 23.00 uur is de zon onder gegaan. Even voor 03.00 uur komt hij alweer op. Eén van de fijne dingen van het hoge Noorden: het licht.

Locatie:

Rognan Fjord Camping

18 Sandbakkvegen

8250 Rognan

Norway